მცენარეები ფოსფორს ფოსფიტის PO₃³ სახით უფრო ინტენსიურად შეიწოვენ, ვიდრე ფოსფატების PO₄³ სახით. ფოთოლზე წასმისას, ფოსფიტის სახით ფოსფორი 1 დღეში 65-75%-ით შეიწოვება, ხოლო ფოსფატიდან 5 დღეში არაუმეტეს 20%-ისა შეიწოვება.

ფოსფიტების, როგორც ფუნგიციდებისა და ბიოსტიმულატორების, მოქმედება ემყარება მცენარეთა წინააღმდეგობის ინდუქციას დაავადებების გამომწვევი ბიოტიკური სტრესული ფაქტორების მიმართ, ხოლო აბიოტური (დაბალი ან მაღალი ტემპერატურა) - ფიტოალექსინების სინთეზის გზით, რომლებიც აქტიური იმუნიტეტის გასაღებია.ფიტოალექსინები ცილოვანი ბუნების ორგანული ნივთიერებების ჯგუფია, რომლებსაც მცენარე გამოიმუშავებს უჯრედში პათოგენური ნარჩენი პროდუქტების მოხვედრის ან სტრესის საპასუხოდ. ეს ნაერთები მცენარის ბუნებრივი იმუნური მექანიზმის კომპონენტია.

დადასტურებულია, რომ ფესვთა სისტემაში არსებული ფოსფიტები პირდაპირ აფერხებენ Phytophthora-ს გვარის მიკროორგანიზმების განვითარებას და ასევე ასტიმულირებენ თავად მცენარის დამცავ მექანიზმებს.გარდა ამისა, ფოსფიტები თრგუნავენ და ანადგურებენ ისეთი დაავადებების გამოვლინებებს, როგორიცაა ჭრაქი, ქერქისებრი სოკო, ბაქტერიოზი, ნაცარი და ა.შ. ფოსფიტები მცირე გავლენას ახდენენ ნიადაგის სოკოების უმეტესობის განვითარებაზე, რაც მათ გამოყენებას, რეკომენდებული სტანდარტებით, ეკოლოგიურად სუფთას და გარემოსთვის უსაფრთხოს ხდის. მცენარეში ფოსფიტების სტაბილურობა საკმარისად ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში მათი ეფექტურობის მთავარი ფაქტორია დაავადებებთან ბრძოლაში.
ფოთლებზე გამოყენებისას ფოსფიტები, ფუნგიციდური ეფექტის გარდა, მონაწილეობენ ან გავლენას ახდენენ მრავალრიცხოვან პროცესებზე. ამრიგად, ფოსფიტიდან მიღებული ფოსფორი მონაწილეობს მცენარეების მეტაბოლიზმში, რაც გამოიხატება ფესვთა სისტემის გაძლიერებულ ზრდაში, მინერალური კვების სხვა ელემენტების ათვისებაში, ფოსფორშემცველი ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერებების, ცხიმოვანი მჟავების, ატფ-ის, ნუკლეინის მჟავების სინთეზში. ფოსფიტები გავლენას ახდენენ მოსავლიანობის, მშრალი ნივთიერების შემცველობის, კაროტინოიდების, ანთოციანების და ნაყოფის რეალიზებადი იერსახის ზრდაზე.