თუთია მნიშვნელოვანი ბიოგენური ელემენტია, რომელიც მცენარის ორგანიზმში მრავალფეროვან ფუნქციებს ასრულებს: ის მონაწილეობს ჟანგვა-აღდგენით პროცესებში, არეგულირებს სუბსტრატების დაჟანგვას და ელექტრონების გადაცემას ფოსფორილირების სასუნთქი ჯაჭვის გასწვრივ და ააქტიურებს მცენარეში სულ მცირე 13 ფერმენტის სინთეზს.

თუთია მნიშვნელოვან როლს ასრულებს მცენარეების მიერ სხვა საკვები ნივთიერებების, მათ შორის აზოტის, შეწოვაში. მცენარეებში არსებული თუთიის იონები ავლენენ ფუნგიციდურ თვისებებს და ზრდის მცენარის მდგრადობას სოკოვანი დაავადებების მიმართ. თუთია მცენარეებს ეხმარება წყლის უფრო ეკონომიურად გამოყენებაში, რითაც იზრდება მათი სითბოსა და გვალვისადმი მდგრადობა.

ნიადაგიდან მცენარეების მიერ თუთიის შეწოვის ინტენსივობა დამოკიდებულია მის მჟავიანობაზე: ნეიტრალურ და ტუტე ნიადაგებზე ეს უმნიშვნელოა. ნიადაგში ფოსფორის მაღალი შემცველობისას, რომელთანაც იონური ანტაგონიზმი ხდება, შეიძლება აღინიშნოს თუთიის დეფიციტი.
მცენარეებში თუთიის დეფიციტით, შაქრის დაგროვება მცირდება, ორგანული მჟავების შემცველობა იზრდება, ცილის სინთეზი ირღვევა და იზრდება არაცილის აზოტის ნაერთების - ამიდების და ამინომჟავების შემცველობა.
თუთიის დეფიციტის ნიშნებია ლანცეტისებრი და როზეტისებრი ფორმები. სიმინდში დეფიციტი ვლინდება ფოთლების ძარღვებს შორის გაყვითლების სახით. ბოსტნეულის კულტურებს ზედა ფოთლებზე უვითარდებათ ლაქები, რომლებიც მოყვითალო ფერის ხდება ბრინჯაოსფერი ელფერით. პომიდორს უვითარდება ანომალიურად პატარა ქლოროზული ფოთლები, რომლებიც ხეხილის პატარა ფოთლებს მოგვაგონებს.